Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω...
'' ΔΩΣΕ, αλλά μην επιτρέψεις να χρησιμοποιηθείς...
ΑΓΑΠΑ,αλλά μην επιτρέψεις να γίνει κατάχρηση της καρδιάς σου...
ΕΜΠΙΣΤΕΨΟΥ, αλλά μην είσαι αφελής...
ΑΚΟΥ τους άλλους,αλλά μην χάσεις τη δική σου φωνή ''
